وکیلانه » » ترکیه بهشت سبزهای ایرانی است نه الگوی انقلابیون منطقه !
من در  RSS من در  Picasa من در  YouTube من در  گوگل پلاس من در  FriendFeed من در  توییتر من در  Facebook
صفحه نخست | آرشيو لينک ها | درباره ی من | عبرات
ترکیه بهشت سبزهای ایرانی است نه الگوی انقلابیون منطقه !
۱۵ام, شهریور ۱۳۹۰| نويسنده: امیرعلی صفا
نظرات[۷۴]

خدا را شکر بالاخره برخی‌ها که تا قبل از این ریشه‌های قوی اسلامی بودن انقلاب‌های منطقه را انکار می‌کردند، حالا پذیرفته‌اند اسلام و نگاه به انقلاب ایران جزء لاینفک انقلاب‌های منطقه‌ است (+) (+) و اینک به صرافت افتاده اند که مردم انقلابی منطقه اسلام را می‌خواهند اما نه مدل ایرانی بلکه مدل ترکیه‌ایی آنرا !

خوب، حرجی بر برخی‌ها نیست، سال‌های سال است فکر می‌کنند هرچیزی که خودشان از آن خوششان بیاید، الزاماً همان مورد ِ پسند همه‌ی مردم است. البته تا قبل از این، این خود همه پنداری‌شان، جنبه‌ی داخلی داشت، ولی این روزها بُعد بین المللی هم پیدا کرده :)

برخی سبزهای ایرانی، خیال می‌کنند چون افکار لیبرالی، سکولاری و ملی گرایانه‌ی افراطی آنها به چیزی که در ترکیه وجود دارد نزدیک‌تر است، و از سال  ۷۶ تا حالا هم آرزوی ترکیه‌سازی ایران را داشته‌اند، پس اکنون مردمان به‌پاخواسته‌ی منطقه هم لابد همین را می‌خواهند. اما عرض کردم حرجی بر آنها نیست، متاسفانه خود را در یک حباب فکری اسیر کرده اند و جهان را فقط درون همان حباب می‌انگارند. وقتی جناب آقای موسوی به عنوان نماد تفکر سبز، با استدلالی از جنس استدلال‌های تقلب در انتخابات، انقلاب‌های منطقه را منبعث از جنبش سبز دانسته بود، چرا سبزها نتوانند با چشم بستن روی تمام واقعیت‌ها، آرزوی دیرینه‌ی خود را به عنوان خواست مردمان منطقه جا بزنند!

البته سالها قبل از سبزها، جناب رضاشاه در سفری که به ترکیه داشت، با الگو برداری از مصطفی کمال آتاترک، به فکر افتاد تا سرتاپای ایران را غربی کند! که اگر موفق می‌شد هم اکنون زبان رسمی من و شما بجای فارسی فینگیلیش می‌بود! اما برخی‌ها نباید در زمان متوقف شده و هنوز در دهه‌ی ۴۰ سیر کنند، بالاخره این روزها مردمان پابرهنه‌ی شمال افریقا هم تکانی به خود داده اند، شما هنوز نمی‌خواهید تکانی به افکار خود بدهید؟‌

در خصوص ادعای الگو بودن ترکیه برای انقلاب‌های منطقه، قبل از هرچیز باید بدانیم اینگونه مسائل دغدغه‌ی ذهن ماهاست که از دور نظاره گریم نه مردمان منطقه. آنها مشکلات اساسی و بسیار مهمتری همچون امنیت، نان شب، کشته‌های انقلاب و بسیاری مشکلات دیگر دارند. پس با این نوع دید چند نکته قابل ذکر است :‌

۱) با نگاهی به واقعیت‌های انقلاب‌های منطقه، قبل از اسلام یک موضوع دیگر به چشم می‌آید و آن خواست عمومی ملت‌ها برای رهایی از چنگال غرب است! همان شعار ۳۰ سال قبل ما که نه شرقی نه غربی، حالا شده  “لا شرقیه لا غربیه” و خواست قاطع و مشترک تمام مردمان منطقه است که می‌خواهند خوب یا بد روی پای خودشان باشند!
حتی در لیبی که غرب با حضور ناتو همه چیز را بهم ریخت تا بگوید من کمک کردم و بعد سهم خواهی کند هم، شعار غالب “لاشرقیه، لاغربیه، اللیبیه وحده وحده” ورد زبان مردم است. پس استقلال‌خواهی خصوصیت بارز انقلابیون است،
حالا آیا کسی می‌تواند ادعا کند ترکیه استقلال از غرب دارد؟‌ (+) غرب به کنار، با وجود تمام شانتاژهای تبلیغاتی ترکیه، چه کسی می‌تواند چشم روی میلیاردها دلار قرارداد‌های نظامی و اقتصادی ترکیه با تل‌آویو که گلوله می‌شوند و می‌نشینند بر گلوی کودکان سرزمین‌های اشغالی، ببندد؟
خنده دار نیست که برخی‌ها با مشاهده اخراج سفیر اسرائیل از ترکیه، که آنهم در واقع به دلیل حمایت اسرائیل از پ‌ک‌ک بوده، ترکیه را مفیدتر از ایران برای غزه می‌دانند؟‌ آیا جز این است که همین‌ها، آنهایی هستند که شعار “نه غزه،‌ نه لبنان” سر می‌دادند و حالا به اسم دلسوزی برای غزه، با این استدلال‌های مسخره می‌خواهند دق دلی خود را بر سر حکومت ایران خالی کنند!

۲) موضوع بعدی اینکه دولت ترکیه شاید اسلام گرا باشد، اما هرگز اسلامی نبوده و نیست! اولویت این کشور قبل از هرچیز منفعت گرایی در پرتو غرب است. در زمینه‌ی بین الملل علاوه بر روابط با اسرائیل همین امروز برخلاف تمام ژست‌ها، میزبان دیکتاتور خون‌ریز بحرین شد و در امور داخلی هم  لازم باشد مثل حالا علی‌رغم اکثریت ۹۸درصدی مسلمان بودن مردمانش، حجاب را ممنوع می‌کند، بی‌خیال ملت! (+)
در صورتی که مردمان انقلابی منطقه، نشان داده اند علاوه بر آبادانی کشورشان، اولاً به آرمان قدس پایبندی کامل دارند و در ثانی اسلام را طلب می‌کنند و در اولین فرصت‌های به دست آمده، این اسلامخواهی را به تصویر می‌کشند. چگونه الگوی آنها ترکیه‌ایی باشد که دست در دست صهونیسم‌ها دارد و به مردمان مسلمان خودش اجازه‌ی حجاب نمی‌دهد؟ راستی! “آنتالیا” که معرف حضور دوستان هست انشالله

۳) واقعیت این است که علی‌رغم تبلیغات گسترده، ترکیه در زمینه‌ی مبانی و ساختار با مشکلات جدی روبروست و اگر امروز اسمی در کرده فقط به‌خاطر اقتصاد موفقی است که دارد و اِلا در زمینه‌های زیرساخت‌های فرهنگی اجتماعی عقب‌افتادگی‌های فراوانی دارد. به عنوان نمونه اقلیت‌های دینی این کشور به تازگی و بعد از سالها اعتراض در هفته‌ی گذشته، از حق مالکیت زمین برخوردار شده اند. (+)

حرف من این است که اولاً ترکیه تا جایی پای مستضعفین است که به خودش ضرر نرسد و از این بالاتر هرکجا سود‌ی برای‌ش وجود داشته باشد برعلیه مستضعفین هم خواهد بود،‌ در ثانی ترکیه دارای ساختار خاصی نیست که صرفاً در پرتو آن به موفقیتی دست‌یافته باشد. آنها که مدعی الگو بودن ترکیه هستند، باید بگویند دقیقاً منظور الگو برداری از چه چیز ترکیه است؟ آیا امکان دارد یک کشور با مقتضیات اقتصادی و فرهنگی و هزاران مورد خاص خود، از کشوری دیگر الگو برداری کند؟‌ و آیا غیر از این است که اساساً بحث الگو برداری یک بحث محدود به آرمان‌هاست نه شکل‌ها!
و از آنجا که “اسلام خواهی”، “دارا بودن قوانینی بر اساس اسلام”، “استقلال خواهی”، “غربگریزی” و “آرمان یاری رسانی به مردمان سرزمین‌های اشغالی”، از بدیهیات خواسته‌های مردمان انقلابی منطقه است، اگر قرار باشد مردمان منطقه به جایی چشم دوخته باشند‌، آنجا تنها افق آرمان‌های انقلاب اسلامی ایران است نه هیچ چیز دیگر!
و در همین‌باره هم منظور آرمان‌های انقلابی است که شاید خود ایران هم هنوز به برخی‌ از آنها نرسیده باشد، و به هیچ عنوان هم فرض نگرفته ایم که ایران کنونی را بهشت موعودی می‌دانند که برای رسیدن به آن له‌له بزنند. منظور آرمان‌های انقلاب اسلامی ایران است.

پرانتز باز ـ همین دوستان سبز در عین این حال و با دارا بودن همین افکار سکولار لیبرالی، مدعی بازگشت به آرمان‌های امام راحل و اجرای بدون تنازل قانون اساسی هستند، پیدا کنید دُم خروس و قسم حضرت عباس را ـ پرانتز بسته.



دیدگاهتان را بنویسید

*اگر پیغام‌تان خصوصی است، کافی است در متن پیام، کلمهٔ خصوصی را درج کنید.

ww w) :| :x :wink: :roll: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :evil: :cry: :arrow: :P :D :?: :? :-) :( :!: